Jesienią 1939 roku 18 listopada w rodzinie śpiewaczej Rozalii i Pawła Warzechów w Orzeszu, przychodzi na świat Roman, Feliks. W tym dniu rodzice na pewno nie spodziewali się, że ich syn zasłynie nie tylko na Śląsku jako śpiewak chóralny, ale również jako organizator wielu imprez kulturalnych, wycieczkowych i wyjazdów pielgrzymkowych z chórami całej Polski poza granice kraju. Jak napisał Rajmund Hanke "Zamiłowanie do śpiewu i gotowość poświęcenia czasu hołubionym ideałom piękna wyniósł z domu rodzinnego". Nikogo nie powinno to dziwić, ponieważ cała jego rodzina śpiewała. Mama Rozalia (alt) śpiewała w chórze „Cecylia”, a potem w chórze "Dzwon" Orzesze, tata Paweł (tenor) należał do chóru męskiego w Bełku i w późniejszych latach śpiewał w "Dzwonie". Również starsze rodzeństwo brat Stanisław (bas), i siostra Janina (sopran) śpiewali w chórze "Dzwon". Gdy kwartet rodzinny po powrocie do domu z próby powtarza ćwiczone utwory mały Romek z zaciekawieniem słuchał ich śpiewu i jak wspomina "śpiewałem piosenki - pieśni w tym głosie, który najbardziej mi się podobał w danym utworze".
Minęło 10 lat i w 1949 roku, Roman zostaje zakwalifikowany do szkolnego chóru w SP nr 1 w Orzeszu, który prowadził kierownik szkoły wybitny działacz muzyczny dyrygent p. Jan Tlatlik. W chórze tym śpiewa do roku 1953. W roku 1954 wstępuje do Towarzystwa Śpiewaczego „Dzwon" w Orzeszu. Dyrygentem jest Mieczysław Dziendziel, śpiewa w nim do czasu jego zawieszenia tj, 1963 roku, pełniąc funkcje bibliotekarza, skarbnika. Dyrygent powierza mu partie solowe m.in. utwory Stanisława Moniuszki z opery "Halka" czy „Strasznego Dworu", oraz utwory Szuberta, Mozarta, Bacha, Doniciettiego, Żukowskiego i inne. Śpiewał Pasje i Psalmy. Przez wiele lat śpiewał w kwartecie, duecie męskim, oraz duecie mieszanym w Orzeszu i Mikołowie.
Lata, 1964-67 - śpiewa w Reprezentacyjnym Chórze Ministerstwa Górnictwa i Energetyki w Siemianowicach Śląskich, który był prowadzony, przez p. p. Andrzeja Bryzek i Czesława Płaczek. W 1967 roku zostaje członkiem Chóru "Harmonia" w Mikołowie, który prowadzi drh Mieczysław Dziendziel, zostaje wybrany do Zarządu i już w 1968 roku wspomaga organizowanie jubileuszu 60 lecia tego chóru. W tym czasie, mimo że mieszka poza Mikołowem pełni funkcję Vice prezesa ds. organizacyjnych. Jest wybrany jako przewodniczący Komitetu Organizacyjnego jubileuszy "Harmonii" w roku 1973 - 65 lecie, w 1978 - 70 lecie, w 1983 - 75 lecie. W jubileuszach uczestniczyło od 500 do 1000 wykonawców - śpiewaków i muzyków , konkursem chórów szkolnych b. powiatu tyskiego. W 1978 roku zostaje powołany na przewodniczącego Komitetu Organizacyjnego Jubileuszu 750 lecia Miasta Mikołowa.
Rok- 1975 rozpoczyna prace nad reaktywowaniem zawieszonego w 1963 roku chórem "Dzwon" w Orzeszu. Poszukuje środków finansowych, które mogą pozwolić na działalność Towarzystwa, sprzymierzeńcami byli dawni działacze tego chóru Jan Tlatlik, Ernest, Grzegorczyk, Józef Szczyrba, Józef Król, Jan Kasprzak, Bernard Halski, to jednak nie wystarcza. Przy pomocy Jana Tlatlika opracowuje Wydawnictwo o Towarzystwie Śpiewaczym "Dzwon", uzyskując akceptację treści w Delegaturze Głównej Kontroli Widowisk i Publikacji w Katowicach (cenzura). W 1978 r. zdobywa środki z wydziału Kultury i Sztuki Urzędu Wojewódzkiego w Katowicach na druk tytko 50 sztuk. W sumie jednak Wydrukowano 350 sztuk, które razem z bratem Czesławem dopłacił do kosztu tego wydania. To jest zaczątkiem reaktywowania Towarzystwa, jednak dopiero zdecydowana postawa ówczesnych władz Orzesza w osobach Romana Krasonia - Naczelnik Miasta, Józef Parchański - Przewodniczący Miejskiej Rady Narodowej i Zenon Skrzypczak - I Sekretarz PZPR W Orzeszu, Towarzystwo śpiewacze "Dzwon" rozpoczyna swoją działalność 17 września 1978r. pod patronatem Urzędu Miejskiego w Orzeszu. Dyrygentami zostają Mieczysław Dziendziel i Ftawian Górecki.
W roku 1978 zostaje wybrany do Zarządu Oddziału Śląskiego Polskiego Związku Chórów i Orkiestr w Katowicach, na funkcję członka, w tym też roku zostaje wybrany prezesem Okręgu Tyskiego PZChiO - organizuje Zjazdy Śpiewacze w Pszczynie, Łaziskach Średnich, Mikołowie, Tychach, Orzeszu, Czechowicach Dziedzicach oraz w Łaziskach Górnych, który miał się odbyć w dniu 13 grudnia 1981 roku, ze względu na wprowadzony w tym dniu Stan Wojenny w Polsce, nie dochodzi do skutku.
W 1978 roku, otrzymuje z rak prezesa Oddziału Śląskiego PZChiO drh Zdzisława Pyzika zaproszenie do zorganizowania wyjazdu zespołów śląskich do prowincji Hainaut w Beteli na 180 lecie Niepodległości Belgii, która przypada w roku 1980. Mimo trudności w otrzymaniu zezwolenia wyjazdu od ówczesnych władz społeczno politycznych wojewódzkich i miasta Mikołowa, doprowadza do wyjazdu Chóru "Harmonia" z Mikołowa, uzyskując zezwolenie w Ministerstwie Kultury w Departamencie Współpracy Kulturalnej z Zagranicą. Uczestnicy wyjazdu musieli sobie opłacić cały koszt wyjazdu tj. ok. 3000 dolarów, zobowiązał się jednak że odda wpłacone przez śpiewaków pieniądze i to zrealizował. Z chórem "Harmonia" miał jechać Chór Męski "Hejnał" z Piotrowic, lecz nie uzyskał poparcia zwierzchników, przede wszystkim ówczesnego dyrektora artystycznego Oddziału Śląskiego PZChiO. Także miała reprezentować Polskę, Orkiestra Żeńska z Tych, która nie uzyskała potrzebnej zgody na wyjazd. Chór Mieszany "Harmonia" w liczbie 82 uczestników, oraz filmy znakomitego reżysera Krzysztofa Zanussiego były jedynymi reprezentantami kultury na 150 lecie Niepodległości Belgii z krajów wschodnich z za „żelaznej bramy” w 1980 roku. W latach 1969 - 1985 nawiązuje kontakty z chórami zaolziańskimi m.in. „Hasło” z Orłowej, Nauczycielski i "Harfa" z Czeskiego Cieszyna, także Chór z Republiki Czechosłowackiej "Cantus" z Markowic, oraz Chór z "Halle" z b. NRD, które współpracowały z chórami "Harmonia" z Mikołowa i "Dzwon" z Orzesza. W roku 1979 Zarząd Oddziału Śl. PZChiO powierza mu zorganizowanie chóru dożynkowego na Centralne Dożynki w Piotrkowie Trybunalskim.
Rok 1980 wyzwolony nurt związkowy daje możliwość większego wpływu na to co dzieje się wokół nas. W Orzeszu nie ma ośrodka kultury, obiekt po kawiarni "Milutka", który nadawał by się do adaptacji ma być wyburzony, interweniuje w Urzędzie Miejskim gdzie otrzymał informację, że na osiedlu Kwiatowa powstanie Dom Kultury. Nie wierząc w jego realizację podejmuje się ratowania tego obiektu, interweniując w Wydziale Kultury Urzędu Wojewódzkiego w Katowicach. Zwołuje spotkanie w Orzeszu, na którym obecny jest dyrektor Wydziału mgr Rajmund Hanke, Naczelnik Miasta, mgr Roman Krasoń podejmuje decyzję: Obiektu nie burzyć; przystosować dla potrzeb kultury, do czasu wybudowania Domu Kultury. Razem z śpiewakami robi inwentaryzację obiektu, pomiary, wykonuje szkicową dokumentację, która jest włączona do opracowywanej dokumentacji przez Wydział Urbanistyki i Architektury Politechniki Śląskiej w Gliwicach. Jest rok 2006, uratowany obiekt służy społeczeństwu, a Domu Kultury jak nie było, tak też nie ma.
W roku 1981 włącza się w organizację oprawy muzycznej Peregrynacji Obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej do katowickiej katedry. Organizuje chóry; "Harmonia" Mikołów, " Dzwon" Orzesze, "Ogniwo" Katowice, "Hejnał" Katowice, "Echo" Katowice, oraz Orkiestra Dęta KWK "Wujek" z Katowic. Oprawą muzyczną dyrygowali: Mieczysław Dziendziel, Jan Wincenty Hawel i Henryk Morćińczyk.
W roku 1983 ks. bp Ordynariusz dt Herbert Bednorz powierza mu zorganizowanie chórów i orkiestr na zbliżającą się Pielgrzymkę Ojca Świętego Jana Pawła II do Matki Boskiej Piekarskiej. Przyjęcie tej funkcji było odebrane z oburzeniem przez niektórych członków Zarządu Oddziału Śląskiego PZChiO – wnioskując o wydalenie go z członkostwa Zarządu. Za pozostaniem w Zarządzie zdecydowane stanowisko zajęli drh Józef Szwed, Józef Świder, Józef Szulc, Piotr Libera, Jadwiga Mandera, Emil Czyż.
Mimo sprzeciwu ówczesnego dyrektora artystycznego Oddz. Śl. PZChiO, po raz pierwszy w powojennej Polsce śpiewały połączone chóry świeckie i kościelne, którym akompaniowały dwie orkiestry dęte, razem było 1121 Wykonawców. Całością dyrygowali Mieczysław Dziendziel, Paweł Kapłanek, Krzystek i Kamczyk. Dużym zaszczytem dla niego było przygotowanie prezentu dla Ojca Świętego, była to płaskorzeźba z brązu przedstawiająca gołębia pokoju na tle śląskich kominów fabrycznych, szybów górniczych i rozśpiewanych ust śpiewaków.
Rok 1986 - jest jubileuszem Towarzystwa Śpiewaczego „Dzwon” w Orzeszu, przewodzi Komitetowi Organizacyjnemu, jest inicjatorem fundacji Sztandaru Towarzystwa, który zaprojektował w ogłoszonym konkursie ks. dziekan Antoni Łatko, orzeszanin - proboszcz w Szerokiej. Z inicjatywy Romana Warzechy wmurowano tablicę pamiątkową z brązu na budynku p. Szafraniec w Orzeszu na ul. Jaśkowickiej, w którym powstała pierwsza społeczno patriotyczna polska organizacja w Orzeszu - Towarzystwo Śpiewacze "Dzwon", sam był projektodawcą i Wykonawcą tej tablicy.
Po "okrągłym stole" w roku 1989 angażuje się w życie samorządowe miasta Orzesze, organizuje Orzeski Komitet Obywatelski "Solidarność", gdzie zostaje przewodniczącym, był radnym oraz delegatem do Sejmiku Woj. Katowickiego, pracował przez dwie kadencje w komisji kultury i edukacji na szczeblu miasta i Województwa. Ubolewał, że samorządowcy nie widzą potrzeby łożenia większych środków na edukację, kulturę, a także na wspomaganie biedy i zdrowia. Po dwóch kadencjach nieskutecznych działań zrezygnował z dalszego kandydowania do samorządu.
Od najmłodszych lat marzeniem Romana było zobaczyć i zwiedzić Rzym. Jego marzenie ziściło się dopiero w roku 1991. Organizuje pielgrzymki chórów i orkiestr do Ojca Świętego. W trzech turach w maju, czerwcu i wrześniu wyjeżdża do Watykanu ok. 1200 śpiewaków i muzyków. W czerwcowej pielgrzymce wśród 100 uczestników nie było ani jednego dyrygenta. Podejmuje się dyrygowania połączonymi chórami i orkiestrą w czasie mszy Św. w Bazylice Św. Piotra, oraz w czasie mszy Św. w Ogrodach Watykańskich, - które celebrował Ojciec Święty, oraz na prywatnej audiencji. Było to dla niego niezwykłe wydarzenie, gdyż jako śpiewak, działacz nie był dyrygentem, jednakże w czasie nieobecności dyrygenta w "Dzwonie" czy w "Harmonii" dyrygował tymi chórami, z pewnością to mu ułatwiło podjęcie decyzji.
W następnych latach organizuje wyjazdy do Sanktuariów Maryjnych Europy - Mariazett w Austrii, Lourdes we Francji, Fatima w Portugalii, Marienama w Turcji. Organizuje stały cykl koncertów chórów i orkiestr w Wiedniu na Wzgórzu Kahtenberg W Polskim kościele Św. Józefa. Zapoczątkował też wyjazdy z koncertami do Lwowa w Polskiej katedrze i kościele Św. Antoniego.
W roku 1994 po śmierci wielkiego nauczyciela, dyrygenta wielu chórów na Śląsku śp. Mieczysława Dziendziela jest inicjatorem I Zjazdu Chórów i Orkiestr im. Mieczysława Dziendziela, który jest kontynuowany co dwa lata w Orzeszu. Przez jedną kadencję był członkiem Zarządu Głównego PZChiO w Warszawie, od czterech kadencji jest delegatem Oddziału Śląskiego PZChiO na Krajowy Walny Zjazd Delegatów Polskiego Związku Chórów i Orkiestr. Przez dwie kadencje był sekretarzem Oddz. Śl. PZChiO, a od 2001 roku jest Vice prezesem ds. organizacyjnych Oddz. Śl . PZChiO.
W 2001 roku, wspólnie z małżonką Urszulą, 22 października tworzy Chór Mieszany o nazwie "Modus Vivendi" na osiedlu Odrodzenie w Katowicach Piotrowicach, zaś 22 października 2002 r. powstaje chór kameralny. Tak powstało i prężnie działa Towarzystwo Śpiewacze "Modus Vivendi".
Od wiosny 2004 roku z jego inicjatywy i pod jego przewodnictwem ukazuje się gazeta o treści kulturalnej na terenie Katowic pod nazwą "Modus Vivendi". Na tym społeczna działalność w ruchu śpiewaczo - muzycznym druha Romana się nie kończy. Zarząd Główny Polskiego Związku Chórów i Orkiestr Warszawie powierzył mu kierownictwo organizacyjne I Wielkiego Zlotu Chórów i Orkiestr PZChiO w nowym XXI wieku w Sanktuarium w Licheniu, dla uczczenia 85 lecia urodzin Jana Pawła II, który odbył się 21 maja 2005 r. Zarząd Oddziału Śląskiego PZChiO wybrał go na przewodniczącego Komitetu Organizacyjnego Jubileuszu 95 lecia Oddziału Śląskiego PZChiO, który przypada w 2008 roku.
122 
42 
32
49 
6 
0